PSOM staat voor: Primaire Secretoire Otitis Media ook bekend als Glue-Ear oftewel lijm-oor. Deze aandoening wordt de laatste tijd vaker bij de Cavalier King Charles Spaniël gediagnosticeerd.
PSOM wordt bijna uitsluitend bij Cavaliers gezien waarbij vermeld wordt dat tot 40% van deze honden de aandoening kan vertonen.
De pijn en eventuele andere “sensaties” in het hoofd- en halsgebied veroorzaakt door PSOM zijn vergelijkbaar met een aantal symptomen veroorzaakt door syringomyelie (SM) het is daarom van belang om door middel van een MRI-scan de diagnose SM te laten uitsluiten of bevestigen omdat dit van belang is voor de prognose van de behandeling van PSOM.
De buis van Eustachius verbindt het middenoor met de neus-keel (achterste neusgebied).
Deze buis dient er voor om de druk aan beide zijden van het trommelvlies gelijk te houden zodat het trommelvlies optimaal kan trillen om te horen. Ook zorgt de buis er voor dat er vocht afgevoerd kan worden vanuit het middenoor naar de neus.
Bij een niet goed werkende buis van Eustachius kan er geen “verse lucht” in het middenoor komen, De gevangen lucht wordt uit het middenoor geabsorbeerd waardoor een onderdruk ontstaat welke vocht aantrekt uit het omgevende slijmvlies. Door het verder absorberen van lucht wordt de vloeistof uiteindelijk een erg viskeuze slijmprop. In dit stadium is er dus geen sprake van overdruk of een bol trommelvlies en kan de diagnose (nog) niet gesteld worden via otoscopie (=gehoorgang inclusief trommelvlies onderzoeken met de hulp van een kijker.). Pas in het laatste stadium van het ziekteproces raakt het middenoor overvuld, met een opbollend trommelvlies, pijn en zenuwverschijnselen
De belangrijkste symptomen zijn matige tot ernstige pijn in het hoofd en de hals. De hals kan worden stijf gehouden met kantelen van de kop. Andere verschijnselen zijn oorkrabben, overdreven gapen, janken, slingerende gang, afhangend oor of afhangende lip, trage oogbeweging, doofheid, epileptiforme aanvallen, te vaak oog knipperen/knijpen. Deze verschijnselen kunnen in meer of mindere mate ook bij syringomyelie voor komen en ten dele ook bij een ontsteking van de gehoorgang (uitwendige oorontsteking).
Bij kortschedelige honden blijkt de aandoening vaker voor te komen.
In het algemeen zal het nodig zijn een MRI –scan van de schedel te maken.
Voor de diagnose PSOM zou een CT –scan ook kunnen maar omdat men hiermee niet kan vaststellen of er (ook) sprake is van syringomyelie is MRI eerste keus.
Omdat in het fokprogramma van de Cavaliers gezocht wordt op de afwijking SM middels MRI scans, worden daarbij ook veel PSOM oren gediagnosticeerd.
In een verder gevorderd stadium van de aandoening kan Otoscopie gecombineerd met een Röntgenfoto voldoende zijn om de diagnose te stellen.
Behandeling
Bij ons worden de meeste patiënten aangeboden omdat er tijdens het onderzoek op syringomyelie, via de MRI-scan, is vastgesteld dat er sprake is van PSOM.
De behandeling vindt plaats onder narcose en bestaat uit het uitvoeren van een myringotomy; het maken van een opening in het trommelvlies zodat het middenoor bereikbaar is. Via de opening wordt de taaie slijmprop verwijderd en het middenoor gespoeld.
De eigenaar spoelt zelf nog enkele keren het oor en de nabehandeling bestaat verder uit antibiotica en een ontstekingsremmer.
De resultaten van deze behandeling zijn goed, meestal volstaat een eenmalige ingreep.