- Astma bij de kat
- Castratie en sterilisatie kat
- Chip uw huisdier
- Een kat trainen? Ja, dat kan!
- Gebitscontrole
- Fretten
- Fysiotherapie
- Hondengedragsdeskundige
- Hoge bloeddruk bij de kat
- Konijnen vaccinaties 2012
- Medical Pet Shirts (alternatief voor een kraag)
- Orthopedie
- Patella (knieschijf) luxatie
- PSOM bij Cavalier KCS
- Puppygalerij
- Puppyparty's
- Schildklier op hol
- Seniorcare programma
- Suikerziekte
- Uw huisdier mee op reis
- Verzekeren van uw huisdier
- Vogels en reptielen
- Voorste kruisband letsel
- Vuurwerkangst
- Wat eet uw konijn?
- Handige links
- Colofon website
Schildklier op hol
Hyperthyreoïdie bij de kat
Een te hard werkende schildklier is een ziekte die veel voorkomt bij oudere katten, gemiddeld vanaf 12 jaar. Bij de meeste raskatten , zeker bij Siamezen, is de ziekte veel zeldzamer dan bij de gewone huiskat. De ziekte is goed te behandelen.
Schildklierhormonen stimuleren de stofwisseling. Een te hard werkende schildklier heeft veel gevolgen in het lichaam en kan daarom verschillende verschijnselen geven.
Symptomen
- Gespannen indruk
- Sneller gestrest
- Hyperactief gedrag
- Toegenomen eetlust
- Vermageren
- Veel drinken
- Rommelige vacht
- Diarree
-
Soms zie je dat katten braken, slecht tegen warmte kunnen en snel hijgen. Bij een zeer ver gevorderd stadium kan de kat juist slecht eten, sloom en ook erg zwak zijn.
De afgifte van schildklierhormoon is normaal goed gereguleerd. Bij een kat met hyperthyreoïdie wordt er teveel schildklierhormoon geproduceerd. Deze overmatige productie ontrekt zich aan de normale controle op de afgegeven hoeveelheid schildklierhormonen. De aandoening gaat gepaard met een (goedaardige) vergroting van 1 of (vaak) beide schildklieren.
Diagnose
Normaal zijn de schildklieren niet te voelen. Bij hyperthyreoïdie is dit meestal wel het geval. De diagnose wordt bevestigd door het meten van de spiegel van het schildklierhormoon in het bloed. Bij het bloedonderzoek wordt ook vaak gekeken naar andere waarden. Katten met een verhoogde schildklier hebben vrijwel altijd hoge leverwaarden. Dit hoort gewoon bij de ziekte en betekent niet dat ze ook nog wat aan hun lever hebben. Dit geldt niet voor de nierwaarden. Als deze verhoogd zijn, betekent dat wel vaak dat er ook echt naast het schildklierprobleem, een nierprobleem speelt. Omdat de waarde van het schildklierhormoon kan wisselen en beïnvloed kan worden door andere aandoeningen, is het soms nodig om het bloedonderzoek vaker te doen voordat de diagnose kan worden gesteld.
Therapie
Voor de behandeling van hyperthyreoïdie zijn er meerdere methoden:
- - pillen
- oorzalf
- operatie
- radioactief jodium
- dieetvoeding
Pillen
De medicijnen remmen de afgifte van het schildklierhormoon.
Voordeel:
- de behandeling kan geregeld worden door uw eigen dierenarts (de kat hoeft niet doorverwezen te worden)
- als uw kat ook nierproblemen heeft, kan de dosis zo gekozen worden dat enerzijds de te hard werkende schildklier voldoende wordt onderdrukt en anderzijds de nierfunctie niet veel verslechterd
- op korte termijn is deze optie het goedkoopst.
Nadeel:
- u moet uw kat de rest van zijn leven pillen geven.
- een deel van de katten krijgt last van bijwerkingen; braken, slecht eten, sloomheid, jeuk of een verminderde aanmaak van bloedcellen. Als dit optreedt, moet gestopt worden met dit medicijn. In de meeste gevallen verdwijnen de bijwerkingen weer.
- voor controle op de werking zult u regelmatig met uw kat naar de dierenarts moeten voor een bloedonderzoek
Oorzalf:
Deze manier van behandelen heeft dezelfde pluspunten en bezwaren als de behandeling met pillen. Daarbij heeft de oorzalf nog de volgende voor- en nadelen;
Voordeel:
- u hoeft uw kat geen pillen te geven, maar u kunt een zalf in de oorschelpen smeren
Nadeel:
- het medicijn moet op recept voor uw kat gemaakt worden.
- bij het aanbrengen moet u handschoenen dragen
- heel soms is irritatie van de huid in de oorschelp reden om met zalven te moeten stoppen.
Operatie:
Het doel van de operatie is het verwijderen van al het afwijkende schildklierweefsel waarbij de bijschildklieren niet beschadigd mogen worden. Als al het afwijkende schildklierweefsel succesvol is verwijderd, wordt de hoeveelheid schildklierhormoon weer snel normaal waardoor de kat zal herstellen. Het sparen van de bijschildklieren is soms erg lastig, omdat de bijschildklieren nogal eens nauwelijks zichtbaar zijn. De bijschildklieren regelen de calciumgehalte in het bloed. Bij beschadiging van de bijschildklieren kan het calciumgehalte dalen naar een zeer lage waarde en dat is levensbedreigend voor de kat. Deze complicatie dient direct te worden behandeld. Bij een beiderzijdse operatie dient daarom het calciumgehalte in het bloed gecontroleerd te worden. Om de kans op problemen met de bijschildklieren te verminderen, wordt soms gekozen voor het verwijderen van 1 schildklier per operatie.
Hierbij wordt de kans op problemen met de bijschildklieren verminderd.
Voordeel:
- na goed herstel van de operatie hoeft de kat vaak geen medicijnen en wordt hij weer gezond.
Nadeel:
- voor de operatie moet uw kat onder narcose. Soms moet de kat eerst een aantal weken met medicijnen behandeld worden om de kat in een betere conditie te krijgen voor de operatie. Een langdurige voorbehandeling met medicijnen maakt de operatie juist weer lastiger.
- niet geschikt voor nierpatiënten
- soms is na de operatie toch nog medicatie nodig
- de operatie is niet gemakkelijk; de bijschildklieren moeten worden gespaard. Het calciumgehalte moet kort na de operatie goed in de gaten gehouden worden.
Radioactief jodium
Op een scan met radioactief jodium worden de hyperactieve schildklieren zichtbaar. De te snel werkende schildkliercellen worden heel gericht ‘bestraald’ doordat het radioactieve jodium alleen wordt opgenomen door die cellen en niet door de gezonde cellen.
Voordeel:
- met een simpele onderhuidse injectie wordt al het afwijkende schildklierweefsel uitgeschakeld.
- het gezonde schildklierweefsel groeit meestal weer uit; uw kat heeft dan geen schildkliermedicijnen nodig
Nadeel:
- omdat er gebruik gemaakt wordt van radioactief jodium moet uw kat gedurende meerdere dagen in speciale isolatieruimte worden opgenomen. Gemiddeld moet de kat 8 dagen in de speciale ruimte verblijven. Bij katten die slecht eten of andere medicijnen nodig hebben, is dit dus geen goede optie.
- bij nierpatiënten kan beter gekozen worden voor een behandeling met medicijnen. Vaak wordt de kat eerst 2 weken met pillen behandeld en wordt dan de nierfunctie bekeken alvorens besloten wordt of de kat wel een goede kandidaat is voor de behandeling met radioactief jodium
- 2 weken voor aanvang van de behandeling mag uw kat geen vis of voer waar vis in verwerkt is eten. De reden hiervoor is dat er in deze voeding soms jodium verwerkt zit. Dit kan de behandeling beïnvloeden.
- de behandeling kan slechts in een klein aantal, speciaal daarvoor ingerichte dierenklinieken plaatsvinden.
- op korte termijn is dit misschien niet de goedkoopste optie, maar omdat de schildklierfunctie van uw kat verder volledig herstelt, is deze behandeling op lange termijn mogelijk goedkoper.
- soms moet de behandeling herhaald worden
Dieetvoeding
Hill’s heeft voeding voor katten ontwikkeld dat weinig jodium bevat: Hill’s Presciption Dieet y/d. Deze voeding moet schildklierproblemen voorkomen. Verdere informatie volgt nog.
Bloeddruk
Een deel van de katten met hyperthyreoïdie heeft een hoge bloeddruk. Dit moet behandeld worden, vaak levenslang. Bij een deel van de katten ontstaat de hoge bloeddruk pas na de behandeling van de schildklierproblemen. Bij een controle van de schildklierfunctie hoort dus een bloeddrukmeting, zowel voor als tijdens en na de behandeling. Dat geldt voor alle vormen van behandeling van hyperthyreoïdie.
Overleg met de ons over de beste keuze voor u en uw kat. Hyperthyroïdie is goed te behandelen.
Voor meer informatie kunt contact opnemen met de praktijk.